สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ

ยินดีต้อนรับ, ผู้เยี่ยมชม
กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน. ลืมรหัสผ่าน?

Fans forum

Webbord นาวีระยอง

คุยกันเรื่องทั่วไป สัพเพเหระ

สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ

(0 ผู้ชมกำลังดูหน้านี้)

ผู้ดูแล : Shishimaru , drlovecat , power59 , arjarnjumlong , หม่ำวอยซ์ , ผู้คุมวิญญาณ , Little dragon

หน้า: 12

หัวข้อ : สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ

เครื่องมือ

#13535

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน

พลังน้ำใจ: 29

ปริศนา ความรู้ ความหมายดีดี บางครั้งซ่อนอยู่ในเรื่องราวที่แสนธรรมดา เพียงแต่เราจะค้นพบมันหรือไม่เท่านั้น มีเรื่องราวดีดี จึงอยากแบ่งปันให้ผู้คนที่ชื่นชอบสาระได้อ่านด้วย เพื่อความชื่นมื่น ค้นให้พบความนัยที่ซ่อนไว้นะ

ประเดิมด้วยเรื่องสบายๆ ไม่มีนัยแอบแฝง นอกจากอ่านเอาฮา ได้อะไรเล็กๆ น้อยๆ ไปก่อนละกัน อิอิ

Stella Awards เป็นการจัดอันดับคดีที่ชนะมาได้อย่างไม่น่าเป็นไปได้ประจำปีของ USA

เอามาแค่ 5 อันดับ คดีประหลาดประจำปีนี้ มาดูกัน

อันดับ 5
เทอเรนซ์ ดิกสัน เมืองบริสตอล เข้าไปโขมยทรัพย์สินในบ้านหลังหนึ่ง
แล้วออกทางโรงเก็บรถที่มีประตูอัตโนมัติ แต่กลไกมันเสียอยู่พอดี
พยายามเปิดยังไงก็ไม่ได้ จะย้อนเข้าบ้านประตูบ้านก็ล็อกไปแล้วเหมือนกัน
บังเอิญเจ้าของไม่ได้กลับบ้าน 8 วัน ดิกสันต้องกินอาหารหมากับเป๊บซี่ที่อยู่ในโรงรถ
พอออกมาได้ ฟ้องร้องค่าเสียหายเอากับบ.ประกันของเจ้าของบ้าน
ผู้พิพากษาคงคิดว่าน่าสงสารจัง สั่งจ่ายไป ห้าแสนเหรียญค่ะ

อันดับ 4
ที่ อาร์คันซอร์ เจอรี่ วิลเลียม ปีนเข้าไปในเขตบ้านเค้า เอาหนังสติ๊กไปยิงหมาที่เค้าล่ามโซ่อยู่ โดนมันกัดก้นเอาเข้า มีหน้าไปฟ้องร้องเรียกค่าทำขวัญกะค่ายาจากเจ้าของหมาอีก
ได้ไป 14,500 เหรียญ นี่ถ้าไม่ไปยิงหมาให้มันโมโหก่อน ผู้พิพากษาบอกว่าจะได้มากกว่านี้

อันดับ 3
รายนี้เป็นสาวชื่อ แอมเบอร์ คาร์สัน ทะเลาะกะแฟนในร้านอาหารที่ฟิลาเดลเฟีย
เอาเครื่องดื่มสาดหน้าแฟนแล้วเดินสะบัดจากมา ลื่นล้มน้ำที่เปียกอยู่บนพื้นซะเอง ก้นกบแตก
เจ้าของร้านเป็นฝ่ายจ่ายค่าเสียหายให้ "หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นสามพันห้าร้อยเหรียญ"อย่างงงๆ ว่า
มันเกี่ยวไรกะตูเนี่ย!?!

อันดับ 2
รายนี้ไม่ค่อยเข้าใจค่ะ คารา วัลตัน ดูเหมือนว่าหลีกเลี่ยงการเข้าห้องน้ำทางประตู
ของไนท์คลับแห่งหนึ่งเพราะไม่อยากเสียตังค์ 3.5 เหรียญ เธอมุดเข้าทางหน้าต่าง
หน้าคะมำฟันหน้าหักไปสองซี่ หน้าไม่อายฟ้องไนท์คลับค่าเสียสวย ได้ไป 12,000 เหรียญ

อันดับ 1
ซื่อบื้อสมศักดิ์ศรีรางวัลผู้ชนะมากมายค่ะ

นางอะไรเนี่ย ชื่อเหมือนรัซเซียเลย Mrs. Merv Grazinsk อยู่โอกลาโฮมา
ไปซื้อรถบ้านยี่ห้อ Winnebago รถที่เป็นบ้านด้วยน่ะค่ะ ยาวตั้ง 32 ฟุต
ไปดูฟุตบอลเสร็จก็ขับไปตามถนนหลวงเพื่อจะกลับบ้าน เกิดหิวขึ้นมา
ก็เลยตั้งให้รถเป็นแบบขับความเร็วคงที่ 70ไมล์ ต่อชั่วโมง (cruise control)
แล้วก็เดินไปทำแซนวิซกิน เหมือนปกติที่บ้านมั้ง คิดได้ไงเนี่ย
รถก็ตกถนนสิ พลิกคว่ำพลิกหงาย เป็นความโชคร้ายของบ.ขายรถ เธอไม่ยักเป็นไร
แต่ลุกขึ้นมาฟ้องบริษัทรถ Winnebago

ฟ้องว่า.....ฟ้องว่า... ทายซิฟ้องว่าอะไร

ทำไม่ไม่ระบุไว้ในคู่มือว่า ไม่ควรละจากที่นั่งคนขับในขณะตั้งความเร็วอัตโนมัติไว้
ชนะคดีได้ 1,750,000 เหรียญ แถมได้รถคันใหม่ชดเชยมาอีกคัน
งานนี้บริษัทต้องรีบแก้ไขคู่มือเลย เพราะเกรงว่าจะมีญาติของคุณนายสติปัญญาใกล้เคียงกันจะตามมาซื้ออีกคัน

บ้านเรามีชนะคดีอะไรแบบนี้ไหมนะ แปลกแต่จริง โฮะ โฮะ

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#13537

Little dragon

สิงห์เชิตดำ

โพสต์: 1428

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 46
+1

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#13570

rayongsports

นาวาตรี

โพสต์: 692

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 47
+1 แถมคาปูอีกถ้วย สำหรับแฟนพันธ์แท้ แดนไกล

Last Edit: 17.07.2010 22:03 By rayongsports.

Thanks:
www.rayongsports.com

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#13598

Shishimaru

สิงห์เชิตดำ

โพสต์: 1367

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 50
+ ให้ครับ สำหรับสาระ

โลกนี้มันกว้างไป..........หรือหัวใจเราแคบเกิน
คุณรู้ไหม.............เงิน ทอง มันทำให้คนฆ่ากัน

www.rayong108.com

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#13601

toommeng

เรือตรี

โพสต์: 391

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 23
ผู้พิพากษาเมืองนอกคิดได้ไงอ่ะ อยู่เมืองไทยดีที่สุด เดี๋ยวไปยิงหมาบ้านข้างๆดีกว่า หุๆๆๆ

Last Edit: 18.07.2010 08:43 By toommeng.

toommeng

บอลนอกแค่สะใจ บอลไทยอยู่ในสายเลือด
ไม่ได้ดูในสนาม อย่าหยามบอลไทย
เชียร์บอลไทยให้ไปมวยโลก

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#13621

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 29
มาบวกให้ทุกคนค่ะ ...โปรดติดตามเรื่องต่อไป เร็วๆ นี้ อิอิ

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#13762

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน

พลังน้ำใจ: 29

เรื่องนี้ดีนะ มีแง่คิด อ่านสบายๆ ไม่ต้องไขปริศนา

เรื่องที่ 2 : อุุปสรรคมีไว้ให้ก้าวข้าม

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงลาไว้ตัวนึงซึ่งแก่มากแล้ว
วันหนึ่งชาวนาได้พาเจ้าลาแก่ออกไปข้างนอก ด้วยความโง่เขลาของมัน ดันเดินซุ่มซ่ามไปตกบ่อ ร้องครวญครางเป็นเวลาหลายเพ-ลา ชาวนาก็พยายามใคร่ครวญหาวิธีที่จะช่วยมันขึ้นมา ในที่สุดชาวนาหวนคิดขึ้นมาได้ว่า เจ้าลาก็แก่เกิ๊น อีกอย่างบ่อนี้ก็ต้องกลบ ไม่คุ้มที่จะช่วย ชาวนาจึงไปขอแรงชาวบ้านเพื่อมาช่วยกลบบ่อ ทุกคนใช้พลั่วตักดินสาดลงไปในบ่อ (หูย..ใจร้าย)

ครั้งแรกเมื่อดินไปถูกหลังลามันตกใจ และรู้ชะตากรรมของตนทันที
มันร้องโหยหวน สักพักหนึ่งทุกคนก็แปลกใจ ที่เจ้าลาเงียบไป
หลังจากที่ชาวนาตักดินใส่ไปในบ่อได้สักสองสามพลั่ว ก็เหลือบมองลงไปในบ่อ

ต่างพากันอัศจรรย์ใจว่า ทุกครั้งที่สาดดินไปถูกหลังลา มันจะสะบัดดินออกจากหลัง
แล้วก้าวขึ้นไปเหยียบบนดินเหล่านั้น ยิ่งทุกคนพยายามเร่งระดมสาดดินลงไปมากเท่าไร
มันก็ก้าวขึ้นมาได้เร็วมากยิ่งขึ้น ในไม่ช้าทุกคนต่างประหลาดใจ ที่เจ้าลาสามารถหลุดพ้นจากปากบ่อได้

" ชีวิตนี้อุปสรรคต่างๆที่ถาโถมเข้ามาหาเราก็เปรียบเสมือนดินที่สาดเข้ามา จงอย่าท้อถอยและยอมแพ้จงแก้ไขมัน เพื่อที่เราจะได้เหยียบมัน เพื่อที่จะก้าวสูงขึ้นเรื่อยๆ เปรียบเสมือนเจ้าลา (ที่ไม่โง่)หลุดพ้นจากบ่อได้ "

" อุปสรรคมีไว้ให้ก้าวข้าม "

นึกถึงอีกอันนึงขึ้นมาเลย " เป้าหมายมีไว้พุ่งชน "

Last Edit: 19.07.2010 21:16 By Smint.

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#13765

Little dragon

สิงห์เชิตดำ

โพสต์: 1428

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 2 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 46
ขอบคุณครับ +1 คืนเช่นกัน

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14046

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

พลังน้ำใจ: 29

อ่านแล้วอึ้งไปเหมือนกัน มีอุทาหรณ์ดี เอามาฝากค่ะ

เรื่องที่ 3 : คนใจร้าย ที่เปลี่ยนไป ?

หลายคนอาจเคยได้อ่านแล้ว เรื่องเล่าของเพื่อนคนใจร้ายคนหนึ่ง ที่ยอมเปลี่ยนตัวเอง...

เรื่องมีอยู่ว่า พี่ชิตแกเป็นคนชอบยิงนกตกปลาไปเรื่อย แต่ที่หนักก็คงเป็นเนื้อหมา แกกินแหลกครับ แม่แกบอกมันบาปนะลูก (ไม่สนโว้ย)

เมื่อราว 15 ปีก่อน มีเหตุการณ์ที่ทำให้แกเปลี่ยนไป ครั้งนั้นมีหมาขี้เรื้อนตัวหนึ่งครับมันมักวิ่งไปหาของกินแถวๆบ้านแกบ่อย เพราะบ้านแกติดตลาด พี่แกกินหมาอยู่บ่อยๆแต่ กรณีหมาขี้เรื้อนแกบอก "xxxกินไม่ลงว่ะ"

แกทำอย่างเดียวคือไล่ฆ่า แต่มันรอดได้ทุกครั้ง (สงสัยมีของ) มันไปหาของกินทีบางทีก็ได้บางทีก็ไม่ได้

คราวนั้นเนื้อแห้งที่แกตากไว้หายไป พอมองไปก็เห็นแม่หมาขี้เรื้อนวิ่งหลุนๆไป แกเดือดทันทีครับวิ่งตามไป คราวนี้ทันครับเพราะหมาขี้เรื้อนวิ่งช้ามาก

แกทุบไปทีเดียวหมานั่นล้มลงชักทันที (แกบอกว่าหากตีตรงจุดแค่ไม้บรรทัดก็ตาย)
แกทิ้งไว้ตรงนั้นไม่อยากจับแต่จะทำกินตรงนั้น จึงกลับบ้านไปเตรียมของ
(แค้นจัดอยากกินหมาขี้เรื้อน) ให้ผมเฝ้าไว้

ผมก็มัวแต่เก็บตะขบจนลืมดู (ในใจอยากให้มันรีบไปจะได้ไม่ตาย) มันไปจริงครับหายวับไป พี่ชิตแกโกรธมากคงอยากเตะผมเต็มแก่ แต่ลุงผม แกเป็นนักเลงใหญ่และเป็นคนสอนวิธีฆ่าหมาให้

ก็ต้องวิ่งตามอย่างเดียวพร้อมบ่น "ทำไมมันไม่ตายวะ"

พักหนึ่งก็ได้ยินเสียงหมาเห่า แกตามทันทีพอไปถึง ภาพที่เห็น................

หมาขี้เรื้อนกำลังจะตายมันมีลูกที่ต้องเลี้ยง 5 ตัวครับ วัยกำลังหย่านมบางตัวยังกินนมอยู่ บางตัวก็วิ่งไปคาบเนื้อที่แม่หมาขี้เรื้อนคาบไปฝาก (เห็นกับตา) ที่มันยังไม่ยอมตายเพราะต้องกลับไปให้นมลูก แม้น้ำนมแห้งกรัง เอาอาหารไปให้ลูกมัน เรียกลูกๆเพื่อให้นม ให้อาหาร เป็นครั้งสุดท้าย แม่หมาพยายามอย่างดีที่สุด

มันมองผมกับพี่ชิตอย่างขอร้อง ขอให้มันให้นมลูกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนตาย

ไม่อยากเชื่อนั่นคือน้ำตาของหมาขี้เรื้อน มันแค่ต้องการให้นมลูกก่อนตาย

พี่ชิตไม้หล่นลงกับพื้น เดินเข้าไปดูแม่หมานั่น ในยามนั้นสิ่งที่แกเห็นไม่ใช่หมาขี้เรื้อน

แต่แกเห็นแม่ที่ยิ่งใหญ่ที่ทนเจ็บกลับไปหาลูก
แกไม่พูดอะไรทุกอย่างจุกอยู่ที่ลำคอสายตาอ่อนโยนลง

ลูกหมาตัวหนึ่งวิ่งไปหาแกกระดิกหางให้ แกอุ้มลูกหมาขึ้นพร้อมพูดว่า "ขอโทษ" พูดได้แค่นั้นแม่หมาก็ตาย เราช่วยกันฝังแม่หมา

แกรับเลี้ยงหมานั่นไว้ ทั้ง5ตัวตั้งแต่นั้นแกกลายเป็นคนใจดีไม่ไล่ยิงนกยิงหมายิงแมวอีกแกบอก "มันอาจมีลูกรออยู่ก็ใด้"

เมื่อ 12 สิงหา 2 ปีที่แล้ว แกเอามะลิร้อยเป็นพวงไปให้แม่ทั้งๆที่ไม่เคยทำ
พูดกับแม่ว่า "แม่ตอนผมอายุ16 แม่สอนผมยังไงนะสอนอีกหนใด้ไหมครับ"

แม่แกน้ำตาคลอพูดไม่ออก ไม่อยากเชื่อแม่หมาขี้เรื้อนตายไป1ตัว
กลับทำให้คนใจร้ายอย่างแกเปลี่ยนไปขนาดนี้

รักแม่ . . .

Last Edit: 22.07.2010 23:13 By Smint.

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14061

JaJa.ETC

สิงห์เชิตดำ

โพสต์: 1051

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 1 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 48
ขอบคุณที่นำเรื่องราวมาแบ่งปันนะคะ^^

- - ไม่มีขอบเขตจำกัด สำหรับความรักของพระเจ้า - -
ความรักนั้นไม่อาจวัดได้ และความลึกลับแห่งรักนั้น ก็ไร้สำเนียง

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14080

huang-hong-yun

นาวาตรี

โพสต์: 749

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 1 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 22
ผมจะสู้เพื่อแม่่่่่ฮับ^^)

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14153

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 1 สัปดาห์ ก่อน

พลังน้ำใจ: 29

โบราณว่า ช้าๆ ได้พร้าสามเล่มงาม คงใช้ไม่ได้กับบางสถานการณ์สมัยนี้ซะแล้ว เอาเรื่องเบาสมองมาให้อ่านจ้ะ ขำๆ ดี มันก็มีแง่คิดอยู่หรอกนะ อิอิ

เรื่องที่ 4 : เรื่องของหมอ 5 คน

วันหนึ่ง หมอห้าคนออกไปยิงเป็ดป่ากัน หมอห้าคนประกอบด้วยหมอรักษาทั่วไป (GP), หมอรักษาเด็ก จิตแพทย์ หมอผ่าตัด และหมอผ่าศพ

สักพักก็มีเป็ดป่าบินผ่านมา หมอ GP ยกปืนขึ้น แต่ก็ลังเลแล้วปรารภว่า “ไม่แน่ใจว่ามันเป็นเป็ดหรือเปล่า ผมคิดว่าจะต้องขอความเห็นหมอเฉพาะทางคนอื่น (SECOND OPINION)” พอพูดจบ เป็ดก็บินหายไป

เป็ดอีกตัวบินผ่านมา คราวนี้หมอเด็กยกปืนขึ้นเล็งบ้าง แต่ก็ลังเลเพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเป็ดหรือเปล่า ยิ่งกว่านั้น มันอาจมีลูกก็ได้ “ผมคงจะต้องตรวจสอบและศึกษามากกว่านี้” และแน่นอน มันก็บินลับไป

จิตแพทย์ยกปืนขึ้นเมื่อเห็นอีกตัวบินผ่านมา และบอกว่า “ผมแน่ใจว่ามันเป็นเป็ดแน่ แต่ไม่รู้ว่ามันรู้ตัวเองหรือเปล่าว่าเป็นเป็ด” นกผู้โชคดีก็บินลับไปพร้อมกับปัญหาที่แก้ไม่ตกในใจของจิตแพทย์

ในที่สุดนกตัวที่สี่ก็บินผ่านมา หมอผ่าตัดไม่พูดพล่ามทำเพลง ยิงเปรี้ยงทันที แล้วหันไปบอกเพื่อนหมอผ่าศพที่นั่งอยู่ข้างๆ ว่า

“ช่วยไปผ่าดูให้หน่อยว่ามันเป็นเป็ดจริงหรือเปล่า"

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14181

huang-hong-yun

นาวาตรี

โพสต์: 749

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 1 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 22

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14840

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

พลังน้ำใจ: 29

]

เรื่องที่ 5 : เปรียบความรักกับกาแฟ

ถ้าความรักดั่งกาแฟสำเร็จรูป
เหมือนรสจูบไร้ดื่มด่ำฉ่ำความหวาน
ทั้งฉาบฉวยรวบรัดเกินทัดทาน
อาจร้าวรานเมื่อรักร้างต่างรุนแรง

ให้ความรักดั่งกาแฟที่ใหม่สด
คั่วและบดหยาบป่นจนหอมแห้ง
กรองใส่ถ้วยรินน้ำร้อนร่อนตะแกรง
กรุ่นกลิ่นแรงหอมหวลชวนให้รอ

ทีละหยดทีละหยดสดลงแก้ว
แท้จริงแล้วต้องอดทนมิย่นย่อ
กลั่นความรักจากใจให้เพียงพอ
ความสุขก่อคุ้มค่าท้าให้คอย

เติมความหวานด้วยน้ำตาลผสานผสม
ลดความขมนมเสริมเพิ่มอร่อย
รสกลมกล่อมจิบอุ่นอุ่นสูดกลิ่นลอย
ทีละน้อยค่อยค่อยดื่มลืมไม่ลง

เหมือนกับการกลั่นกรองของความรัก
จะประจักษ์รักยิ่งใหญ่ใช่ความหลง
เฝ้าถนอมน้ำใจให้ยืนยง
ไม่หวือหวาแต่มั่นคงและจริงใจ

Last Edit: 29.07.2010 21:36 By Smint.

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14845

rayongsports

นาวาตรี

โพสต์: 692

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน, 1 สัปดาห์ ก่อน	พลังน้ำใจ: 47
เรื่องดีๆมักจะมาจากคนดีๆ เรื่องไม่ดีมักจะมาจากคนไม่ดี เรื่องฮาๆมักมาจากคนฮาๆ เรื่องอย่างว่ามักจะมาจากคนอย่างว่า.....อิอิ

Thanks:
www.rayongsports.com

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14891

jaray

สิงห์เชิตดำ

โพสต์: 885

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน ก่อน	พลังน้ำใจ: 45
ยอดเยี่ยมไปเลย...

*** แชมป์ได้มายากแต่การรักษาแชมป์ยากกว่า ***

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14894

ต้นน้ำ

จ่าโท

โพสต์: 27

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน ก่อน

พลังน้ำใจ: 5

rayongsports อ้างอิงข้อความ:
เรื่องดีๆมักจะมาจากคนดีๆ
เรื่องไม่ดีมักจะมาจากคนไม่ดี
เรื่องฮาๆมักมาจากคนฮาๆ
เรื่องอย่างว่ามักจะมาจากคนอย่างว่า.....อิอิ

แสดงว่าเจ้าของกระทู้ก็เป็นคนดีเพราะมีแต่เรื่องดีๆ
rayongsports เป็นคนอย่างว่า หรือคร้า

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14917

power59

Matches commissioner.

โพสต์: 304

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน ก่อน	พลังน้ำใจ: 19
Smint อ้างอิงข้อความ: มาบวกให้ทุกคนค่ะ ...โปรดติดตามเรื่องต่อไป เร็วๆ นี้ อิอิ ปูเสื่อรอครับ

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#14976

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 1 เดือน ก่อน

พลังน้ำใจ: 29

อ่านเจอ ฮาๆ ดีเก็บมาฝากค่ะ ใครเป็นแบบไหนรับสารภาพมา อิอิ

ผู้ชายกับผลไม้

ชายอายุ ! 20 เหมือนมะพร้าว เปลือกเยอะ เนื้อน้อย เรียกร้องมากมาย แต่ไม่ค่อยให้อะไรตอบแทน
ชายอายุ 30 เหมือนทุเรียน หนามแหลมคม ดูอันตราย แต่อร่อยที่สุด
ชายอายุ 40 เหมือนแตงโม ลูกโต กลมกลิ้ง รอบจัด จับไม่ค่อยได้ ! ไ ล่ไม่ค่อยทัน แต่ให้น้ำแตงโมฉ่ำหวานชื่นใจ
ชายอายุ 50 เหมือนส้มแมนดาริน ปีหนึ่งจะมีมาให้ลิ้มรสเพียงฤดูกาลเดียวเท่านั้น
ชายอายุ 60 เหมือนลูกเกด อดีตผลองุ่นที่ไม่มีน้ำองุ่นอีกแล้วตลอดอายุขัย หมดน้ำยา ยู่ยี่และเหี่ยว แห้งลงไปทุกวัน

ผู้หญิงกับกีฬา

หญิง อายุ 18 เหมือนลูกฟุตบอล ที่มีผู้ชาย 20 คน คอยวิ่งไว่ล่าเธออยู่ตลอดเวลา
หญิง อายุ 28 เหมือนลูกฮอกกี้ ที่มีผู้ชาย 8 คน คอยวิ่งไล่ล่าเธออยู่ตลอดเวลา
หญิง อายุ 38 เหมือนลูกกอล์ฟ ที่มีผู้ชาย 1 คน พยายามตีเธอ ให้ออกไปจากเขา อยู่ตลอดเวลา
หญิงอายุ 48 เปรียบเสมือนลูกปิงปอง ที่ผู้ชาย 2 คน ไม่ต้องการเธออีกต่อไป พวกเขาจึงต้องคอยตบผลักเธอให้ไปอีกฝ่ายตลอดเวลา

สงสารผู้หญิง ฮือออ

Last Edit: 31.07.2010 12:51 By Smint.

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

#15405

Smint

จ่าเอก

โพสต์: 78

Re:สรรสาระ...เรื่องราวดีดีหลากรส เพิ่มให้อ่านไปเรื่อยๆ 4 สัปดาห์ ก่อน

พลังน้ำใจ: 29

ไม่ได้เข้ามานาน กระทู้เรากะเด็นไปอยู่ซะไกล จำเราต้องเข้ามาเบียดที่บนตาราง อิอิ

มีเรื่องน่าอ่าน ตามกระแสใกล้วันแม่ มาฝาก อ่านแล้วอยากกอดแม่

ชื่อเรื่อง " แล้วแม่ จะกอดใคร? "
สำหรับลูกทุกคน !!! วันนี้... คุณกอดแม่หรือยัง ?

คอลัมภ์ " คิดเล็กคิดน้อย " โดย คุณอั๋น ภูวนาท คุนผลิน นิตยสารแพรว ฉบับที่ 664

คุณอั๋นเล่าเรื่องของครอบครัวหนึ่ง ที่ไปส่งลูกชายที่สนามบินค่ะ

"... สายตาของผมไปสะดุดกับครอบครัวเล็กครอบครัวหนึ่งเข้า น่าจะเป็นคนจีนพ่อ-แม่-ลูก.... ภาพที่เห็นนั้น คุณลูกตัวใหญ่ซึ่งอายุน่าจะเฉียดสามสิบได้ กำลังกอดเอวฟุบหน้าอยู่กับตักของแม่ ร้องไห้..... แม่เอามือลูบหัวลูกชาย ราวกับเขายังคงเป็นเด็กน้อยตัวเล็กคนเดิมเบา ๆ ด้วยใบหน้าที่เยือกเย็น แต่ฉายแววเศร้าอยู่ในที ในขณะที่คุณพ่อได้แต่ยืนดูอยู่ห่าง ๆ มือกอดอกบ้าง ล้วงกระเป๋าบ้าง

เวลา ผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ แต่คงนานพอที่จะทำให้คนทั้งสามต้องเริ่มต้นบอกลากันจริง ๆ สักที ...ลูกชายคลายกอดจากแม่... ค่อย ๆ ยืนขึ้นช้า ๆ น้ำตานองหน้า เขาสวมกอดผู้หญิงที่สูงเกือบไม่ถึงไหล่คนเดิมตรงหน้าอีกครั้ง ... เป็นกอดที่แม้จะเนิ่นนานและแน่นแค่ไหน ก็เหมือนกับมันดูจะสั้นเกินไปอยู่ดี ลูกชายเช็ดน้ำตาแล้วหันกลับมามองพ่อ เขายิ้มที่มุมปากเล็กน้อยและกอดกันหลวม ๆ พร้อมตบไหล่กันเบา ๆ พอเป็นพิธี

ก่อนจะลาจากกันไป เขากอดแม่อีกครั้งอย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วเดินถอยหลังขึ้นบันไดเลื่อนไป แม่ยังคงยืนมองดูลูกค่อย ๆ เลื่อนไกลออกไปอย่างสงบนิ่ง ยกมือขึ้นโบกลาช้า ๆ ...ในขณะที่พ่อเริ่มเดินก้มๆ เงยๆ หาทางมองให้เห็นลูกที่ตอนนี้อยู่นไกลจนเกือบลับสายตาอย่างลุกลี้ลุกลน

ผมนึกในใจขึ้นมาอย่างสงสัยว่า " ผู้หญิงคนนี้ช่างใจแข็งจริงที่ไม่ร้องไห้เลยสักนิด "

... และแล้วภาพอันน่าแปลกใจที่ผมไม่คิดว่าจะได้เห็น ก็เกิดขึ้นตรงหน้า ... ในวินาทีที่ลูกชายได้ลับสายตาทั้งคู่ไปแล้ว ผู้ชายที่เมื่อครู่ยืนอยู่ห่าง ๆ กอดอกนิ่ง ๆ มองไปทางอื่น เหมือนไม่ค่อยจะสนใจภาพที่อยู่ตรงหน้าของลูกชายกับหญิงผู้เป็นแม่เท่าไรนัก โผเข้ากอดภรรยาแล้วร้องไห้ออกมาอย่างมากมาย... จนผู้หญิงคนเดิมที่ตอนนี้เปลี่ยนจากหน้าที่ของแม่มาเป็นภรรยาแล้วนั้น ต้องหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาช่วยซับน้ำตาให้ แล้วกอดเขาพร้อมตบไหล่เบา ๆ ราวกับกำลังปลอบเด็กน้อยคนหนึ่งที่อยู่ในร่างของชายสูงอายุ...

ผมคิดถามตัวเองเล่น ๆ ไปว่า ถ้าวันนี้เธอคนนั้นร้องไห้ขึ้นมาบ้างล่ะ จะเหลือใครแข็งแรงพอให้เธอกอดบ้าง ?...

ผมเคยเหนื่อยล้า ท้อแท้ อ่อนแรงมาหลายครั้ง... สิ่งที่ผมทำทุกครั้งคือเดินเข้าไปกอดแม่แน่น ๆ แล้วปล่อยให้น้ำตาไหลช้า ๆ หรือในบางครั้งก็แค่กอดแน่น ๆ แล้วกัดฟันทำฟอร์มดี ยิ้มแหย ๆ ไปว่าไม่มีอะไรหรอก แค่อยากกอด แล้วค่อยแอบไปร้องไห้คนเดียวในห้องทีหลัง เป็นแบบนั้นมาร่วมสามสิบปีแล้ว

แต่วันนี้กับภาพที่เห็นเมื่อครู่เป็นวันแรกที่ทำให้ผมเกิดคำถามขึ้นในใจว่า ....แล้วผู้หญิงที่ผมรักที่สุดในโลกล่ะ คนที่มีรอยยิ้มให้กับทุกคนในครอบครัวอย่างไม่มีวันหมด รอยยิ้มที่หลายครั้งต้องซ่อนความเหน็ดเหนื่อยของตัวเองไว้ เพื่อซึมซับความเจ็บช้ำให้กับคนที่เธอรัก.... ผู้หญิงตัวนิ่ม ๆ ที่อ้อมกอดของเธอเยียวยาได้ตั้งแต่ แผลถลอกหกล้มที่หัวเข่า ...จนถึงหัวใจที่แตกสลาย ... ในวันที่เธออ่อนล้า ผมแข็งแรงพอที่จะยืนให้เธอกอดบ้างไหม ?

ผมเชื่อว่า เราส่วนใหญ่คงไม่ลืมกันหรอกที่จะบอกให้ผู้หญิงคนนี้รู้ว่าเรารัก และเราก็มักพูดเตือนกันเสมอ ๆ อยู่แล้วว่า " อย่าลืมกอดแม่บ้างนะ " วันนี้ผมขอเพิ่มอีกอย่างแล้วกันว่า

" อย่าลืม ให้แม่กอดคุณบ้างนะครับ เพราะเธอก็อาจต้องการมันไม่น้อยไปกว่าคุณหรือใคร "

******** คุณเคยแสดงความรักให้แม่ได้รับรู้บ้างหรือยังคะ ********

สมาิชิกเท่านั้นที่มีสิทธิตั้งและตอบกระทู้

หน้า: 12

Fans forum

Webbord นาวีระยอง

คุยกันเรื่องทั่วไป สัพเพเหระ

ขอขอบคุณ Kunena

The Solid Blue Kunena Template by kenlapz.ORG